Podziękowania

DR INŻ. MATEUSZ FLIS

PODZIĘKOWANIA
Na przestrzeni lat wielokrotnie okazywano mi dobro i wyciągano do mnie pomocną dłoń. Dziś kieruję do mych „aniołów stróżów” tych kilka słów. Słów wyrażenia wdzięczności. Choć okruch odwzajemnienia.
Mając serdeczne uczucia szacunku i pokory pragnę dziękować – nieustannie. Względem wyjątkowych ludzi, którzy stanęli na drodze mego życia osobistego i zawodowego, chylę czoło – dziękuję. Chylę powtórnie – przepraszam.

Mało – mogą pomyśleć pierwsi, wiele – będą przekonani drudzy.


Dziękuję Rodzinie
Rodzinę skazałem na to, żeby pokonała wiele. Wyrażam wdzięczność za zrozumienie mej nieobecności na rzecz rozwoju naukowo-badawczego, który łączyłem z pracą zawodową w kilku zakładach przemysłowych, równolegle.
Rodzina, w szczególności oddani Rodzice: M. i Z., a także ukochana i niewiarygodnie uczynna Ciocia Ula G., będąca moją „drugą” Mamą, wraz ze swym mężem Grzegorzem, tkwiącym w mym sercu „drugim” Tatą, kuzynostwo w liczbie jeden: Karolina K. oraz aż dwóch, potężnych w swej szlachetności i niezrównanej wielkości, przyjaciół: Marek B. oraz Krzysztof G.
Ludzie Ci, których jest wokół mnie tak wiele, trwali przy mnie w najtrudniejszych momentach życia, podawali dłoń w opresji, pomagali naprawiać błędy, nigdy nie zawiedli, nie zawodzą i głęboko wierzę – nie zawiodą.


Dziękuję najbliższym współpracownikom
Koledzy, z którymi od 2018 r. mam szczęście i przywilej, ażeby wspólnie zmagać się z trudami codzienności.
Każda z tych osób kształtuje we mnie rys osobowości – trwały i głęboki. Ludzie, z którymi praca jest honorem tak ogromnym, że trud wyrażenia go słowem, wybiega w swej istocie ponad graniczne wartości przymiotu pisarskiego.
Stanowią więcej, aniżeli budzący grozę kanion czy wzbudzający respekt monumentalny pień kilkusetletniego dębu pamiętającego historię kilkudziesięciu minionych pokoleń ludzkich.
Bycie jednym z Was jest nagrodą. Wzbudza niewyobrażalną do objęcia rozumem dumę, honor i buduje poczucie wartości, które przekonuje do wiary w niezbywalną godność człowieka. Ci ludzie budzą nadzieję, że nastąpią czasy, w których najwyższą wartością będzie człowiek, istota ludzka, jej dobro:


1) obecnie – 2016
Energa-Operator SA /o Gdańsk
Regionalna Dyspozycja Mocy w Gdańsku

Biuro RDM, w szczególności zespół budujący Wydział Ruchu RDM i Wydział Planowania RDM, w sposób niepojęty emanujący chęcią niesienia wsparcia i dobra, wymieniając wyłącznie garstkę, jednocześnie pamiętając o wszystkich:
Jarek P., Krzysztof N., Krzysiek M., kolejny Krzysiek, Andrzej, Wiesiu, Ariel, Piotr, jego imiennik i kolejny, i następny, i trzeci, Mieciu, Michał, Zdzisław, Wojciech, Kazimierz, król Julian, Zbigniew, Jacek, H. G., R. Z., J. G.

2) obecnie – 2019
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Wydział Mechaniczno-Elektryczny

Katedra Elektrotechniki Okrętowej, gdzie niemożliwym byłoby wskazać kogokolwiek niegodnego miana osoby honorowej, wysoce szlachetnej, dobrej, uczynnej.
Żal nad mą zawodną pamięcią pozwalającej przywołać zaledwie kilku spośród wszystkich nieocenionych, najbliższych sercu:
kmdra Grzegorza, Mariusza, kpt. Adama, por. Arka, mgra Michała, kpt. Przemka, mgra Sylwka

3) obecnie – 2019
BIRD dr inż. Mateusz Flis

Centrum edukacyjne, w którym to miejscu tworzone są podwaliny dla przyszłej klasy inteligenckiej, wyspecjalizowanej kadry inżynierskiej, specjalistów ds. technicznych, przedsiębiorców zakładów produkcyjnych i usługowych.


Dziękuję wybranym współpracownikom
z lat zatrudnienia 2017 – 2006

1) 2016 – 2015
SolidExpert Sp. z o.o.

Wśród nich zespół techniczny i handlowy tworzący oddział Gdańsk i niewątpliwie dwóch ludzi ogromnego serca i wyrozumiałości: Prezes Andrzej B. oraz Dyrektor Adam B.

2) 2013 – 2012
NordaMar Sp. z o.o.

zasłużony dział techniczny

3) 2012 – 2012
Lotos Serwis Sp. z o.o.

wydział automatyki i wydział elektroenergetyki
bogate swymi pracownikami technicznymi

4) 2011 – 2011
Energa / Rejon dystrybucji / Sp. z o.o.

Pracownicy kartuskiego Pogotowia Energetycznego
Godni najwyższych odznaczeń, szacunku i uznania

5) 2010 – 2010
Elwoz Sp. z o.o.

dział projektowy, człowiek dobrego serca i wysokiej inteligencji, jeden, Leszek L.

6) 2009
kąpielisko miejskie w miejscowości Sulęczyno

sumiennie wykonujący wydane mu zadania Młodszy Ratownik WOPR

7) 2008 – 2006
inne, zlokalizowane na terenie Kaszub, kąpieliska śródlądowe

Pobierana z rąk zasłużonego instr. WOPR Bronisława P. ciężka, wyczerpująca, wolna od błędów nauka ze skutkiem zdobycia uprawnień i szlifów w obszarze ratowania życia ludzkiego, co pod kierownictwem czujnego oka doświadczonych ratowników WOPR podlegało pogłębieniu


Wyjątkowi ludzie
Ta wyjątkowa grupa ludzi nieprzerwanie wyzwala we mnie ogromne pokłady ufności w ludzkie serce. Garstka, ale przekraczająca swą osobowością tysiące znajomych, ludzi niejako znanych, lecz często niepewnych, nietrwałych, a nawet zapomnianych.

Stojąc niezachwianie, z wysoko podniesionym czołem, opierając się na twardym kręgosłupie, wyprostowany, a zarazem pełen lęku, obaw i niepewności jutra, głośno i donośnie oddaję im honory słowami:

wszelkie dotychczasowe osiągnięcia i sukcesy zawdzięczam człowiekowi,
Wam„.

Płynące ze wszelkich obszarów źródeł człowieczeństwa nieustannie kierowane ku mnie wsparcie, pomoc, rada i dzielenie się prywatnym doświadczeniem życia stanowią przepustkę umożliwiają mi, na drodze ciężkiej pracy procesu ciągłego doskonalenia, rozwijać i budować kondygnacje bycia lepszym człowiekiem. Nie tylko w zakresie już posiadanych oraz nabywania dotąd nieznanych umiejętności, kompetencji, wiedzy, ale przede wszystkim mądrości i głębi wejrzenia w moc potęgi serca.

Mimo niezliczonych upadków, następujących po sobie sekwencji potknięć, czynienia nieracjonalnych i niszczących kroków, czy błędnych decyzji.



Podziękowania w krajowej tradycji kulturowej

W dobrym tonie jest respektować zasady tradycji kraju, którego jest się obywatelem.
Zalecenia krajowe wspominają, aby wyrażając podziękowania, słownie lub pisemnie, wskazane jest, aby poczynić starania o to, aby nie pomijać jednostki organizacji państwowej działającej na podstawie przepisów ustawy „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”, w której ukończono jeden z etapów edukacji.
Mając na względzie powyższe poczuwam się do obowiązku odniesienia się do uczelni, którą ukończyłem.
Dziękuję za możliwość rozpoczęcia, realizacji i zakończenia nauczania w tej jednostce państwowej.

Na tej liście nie znajduje się wielu, którzy roszczą sobie do tego prawo.

2 odpowiedzi do “Podziękowania”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *