Podziękowania (1) – Grono Zasłużonych

PODZIĘKOWANIA
Na przestrzeni lat wielokrotnie okazywano mi dobro i wyciągano do mnie pomocną dłoń. Dziś kieruję do mych „aniołów stróżów” tych kilka słów. Słów wyrażenia wdzięczności. Choć okruch odwzajemnienia.
Mając serdeczne uczucia szacunku i pokory pragnę dziękować – nieustannie. Względem wyjątkowych ludzi, którzy stanęli na drodze mego życia osobistego i zawodowego, chylę czoło – dziękuję. Chylę powtórnie – przepraszam.
Mało – mogą pomyśleć pierwsi, wiele – będą przekonani drudzy.

Dziękuję Rodzinie
Rodzinę skazałem na to, żeby pokonała wiele. Wyrażam wdzięczność za zrozumienie mej nieobecności na rzecz rozwoju naukowo-badawczego, który łączyłem z pracą zawodową w kilku zakładach przemysłowych, równolegle.
Rodzina, w szczególności oddani Rodzice: M. i Z., a także ukochana i niewiarygodnie uczynna Ciocia Ula G., będąca moją „drugą” Mamą, wraz ze swym mężem Grzegorzem, tkwiącym w mym sercu „drugim” Tatą, kuzynostwo w liczbie jeden: Karolina K. oraz aż dwóch, potężnych w swej szlachetności i niezrównanej wielkości, przyjaciół: Marek B. oraz Krzysztof G.
Ludzie Ci, których jest wokół mnie tak wiele, trwali przy mnie w najtrudniejszych momentach życia, podawali dłoń w opresji, pomagali naprawiać błędy, nigdy nie zawiedli, nie zawodzą i głęboko wierzę – nie zawiodą.

Dziękuję najbliższym współpracownikom
Koledzy, z którymi od 2018 r. mam szczęście i przywilej, ażeby wspólnie zmagać się z trudami codzienności.
Każda z tych osób kształtuje we mnie rys osobowości – trwały i głęboki. Ludzie, z którymi praca jest honorem tak ogromnym, że trud wyrażenia go słowem, wybiega w swej istocie ponad graniczne wartości przymiotu pisarskiego.
Stanowią więcej, aniżeli budzący grozę kanion czy wzbudzający respekt monumentalny pień kilkusetletniego dębu pamiętającego historię kilkudziesięciu minionych pokoleń ludzkich.
Bycie jednym z Was jest nagrodą. Wzbudza niewyobrażalną do objęcia rozumem dumę, honor i buduje poczucie wartości, które przekonuje do wiary w niezbywalną godność człowieka. Ci ludzie budzą nadzieję, że nastąpią czasy, w których najwyższą wartością będzie człowiek, istota ludzka, jej dobro:


1) obecnie – 2016
Energa-Operator SA /o Gdańsk
Regionalna Dyspozycja Mocy w Gdańsku

Biuro RDM, w szczególności zespół budujący Wydział Ruchu RDM i Wydział Planowania RDM, w sposób niepojęty emanujący chęcią niesienia wsparcia i dobra, wymieniając wyłącznie garstkę, jednocześnie pamiętając o wszystkich:
Jarek P., Krzysztof N., Krzysiek M., kolejny Krzysiek, Andrzej, Wiesiu, Ariel, Piotr, jego imiennik i kolejny, i następny, i trzeci, Mieciu, Michał, Zdzisław, Wojciech, Kazimierz, król Julian, Zbigniew, Jacek, H. G., R. Z., J. G.

2) obecnie – 2019
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Wydział Mechaniczno-Elektryczny

Katedra Elektrotechniki Okrętowej, gdzie niemożliwym byłoby wskazać kogokolwiek niegodnego miana osoby honorowej, wysoce szlachetnej, dobrej, uczynnej.
Żal nad mą zawodną pamięcią pozwalającej przywołać zaledwie kilku spośród wszystkich nieocenionych, najbliższych:
kmdra Grzegorza, Mariusza, kpt. Adama, por. Arka, mgra Michała, kpt. Przemka, mgra Sylwka

3) obecnie – 2019
BIRD dr inż. Mateusz Flis

Centrum edukacyjne, w którym to miejscu tworzone są podwaliny dla przyszłej klasy inteligenckiej, wyspecjalizowanej kadry inżynierskiej, specjalistów ds. technicznych, przedsiębiorców zakładów produkcyjnych i usługowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *